آقا و خانومِ آشانشول و بهدِش نی نی شون

شماها ميدونين اين آقاهه كه آشانشولِ خونه ما لُ هِی بالا و پايين ميبْله ،

خودش كُجاشت ؟

آخه ... آخه ... يه خانومه هشت كه فِك ميكنه ماها خودمون نيدونيم طقبه

چندم ميليم و ميايم و هِی طقبه ها لُ ميگه توی آشانشول ... خب ميخام

مًطمهن بشم كجا هشتن ... بهدش بهشون بگم كه با هينكه آقاهه خيلي شاكِته

و هيشي نميگه و با هينكه خانومه همش حْف ميژَته ، ولي با هم عْلوشی كُنن ،

بهدش بِلَن يه نی نی بخَلَن اَ‍ژ نونوايیِ بْل بْلیِ بغلِ خونمون يا اَژ اون شَبژی فولوشيه

يا اَژ اون دالوخانه هه ... نيدونم... اَژ هَْل جا كه دوشت داشتن ... اشلَن بِلَن اَژ همون

گُلفولوشيه كه مامانی و بابايی من لُ اَژ اونجا خَليدن... خُلاشه يه نی نی هم بيالَن كه

ديگه با من دوشت بشه ...

فقط ... فقط فِك كنم اون نی نی شون هم يه جايی توی آشانشول قايم بشه و يه

كالایِ عْژيب غَليبی مِشلِ بابا و مامانش بًكنه.

مَْشَلَن ميتونه يه بوهايی اَژ خودش دْل بياله كه آشانشول ديگه اينقد بوی جولاب

و عْلَق نده.

يا ميتونه همينجولی كه كَشی نمي بينتِش ، به هْل كي كه مياد توي آشانشول ،

يه گُل بده.

ولی بهتَلينِش اينه كه با نی نی هايی كه مِشلِ من، بابا ماماناشون ، شُبحِ كله شَحل

ميبْلَنِشون بيلون كه بِژالَنِشون خونه مامان بًژُلگاشون ، دوشت بِشه و تا مامان و

باباشون اَژ شَلِ كال بيان باهاشون باژی كنه . مْهتِ كوتَكِ آشانشولی !

اِشمِش لُ هم بِژالَن ... نيدونم ... شماها ميگين اِشمِ نی نی هه چی باشه خوفه ؟

...