نيكا

لوی پاهای خودِ خودم !

اَشلَنِ اَشلَن ، اَژ چاهال دْشت و پا يْفتن لوی ژَمين خوشم نيومد. واشه همين تَشميم گِيِفتَم که وايشَم و ياه بِلَم.

خيلی آشونه. فقط بايد دْشتِتون لُ به مًلب، ميژ، شَندلی، پایِ بابايي، اَخچال يا لولواَک بِگيلين و بلند شين.

وقتی تونشتين وايشين، کم کم يه دْشتِتون لُ وِل کنين ، بْهدِش اون يکی دْشتِتون لُ وِل کنين ، بْهد محکم ميخُلين ژمين و اگه شانش بيالين کلٌتون شايد به جايي نَخُله و کَبوت نشه . من که همه جام کبوت شده ولی وايشادن و ژمين خُدْن ، خيلی بهتَل تَل اَژ عين کِلم لو ژمين ياه يْفتنِ.

من دوشت ندالَم عين نی نی کوچولوها، هِی بِهِم بگن دْش دْشی کُن ، شَل شَلی کُن ! و هِی بِهِم اَدا دْل بيالَن.

من دوشت دالَم موهای اون نی نی کوچولوها لُ بِکِشَم ببينم چيه که من اينقد کم دالَم ، من دوشت دالَم اژ لوی مًلب ، خودم بِپْلَم پايين، من دوشت دالَم بِلَم تو اَخچال، من دوشت دالَم بِلَم تو ماکلو فِل ، من ميخوام اژ لوشتِل آويژون بِشَم، من دوشت دالَم به جای بابايي يانندِگی کنم ... من دوشت نَدالَم مامانی و بابايي من لُ بِبْلَن دششويي .... من ... من...

من دوشت دالَم شونشَد هِژار بال اينقد بًخُلَم ژمين ولی ياد بِگيلَم، ژودِ ژودِ ژود بتونم خودم ياه بِلَم . لوي پاهاي خودم !

 

...

نظرات ()        link        ۸:۱۱ ‎ب.ظ - ۱۳۸٥/۸/٢٤ - نیکا صالحی