مهتِ کوتَکِ بابا اینا

مَهتِ کوتَک که میدونین چیه شما آدم بُزرگا ؟

بَهضی هاشون مثه مَهتِ کوتَکِ ما، مالِ من و ایلیا و تابان و نازنین

و فرید و آرشه ...

بَهضی هاشون مثه مَهتِ کوتَکِ مامان ایناست، بَهضی هاشون هم

مثه مَهتِ کوتَکِ بابا ایناست.

مَهتِ کوتَکِ مامان اینا رو رفته بودم وقتی خیلی فینگیلی بودم. تاب و

سُرسُره و الّاکلنگ و اینا که هیچی، حتّی یه اسباب بازیِ اندازه ی

عروسک هم نداشتن ...

مربّی شون هم مثه خاله مهری نبود که اصلا یا حتّی مثه خاله فیروزه،

یه آقای دوچرخه سیبیلِ باباش و خودش می چرخه بود که همه ازش

میترسیدن فقط ...

مَهتِ کوتَکِ بابا اینا رو خیلی رفتم امّا، نی نی هاشون خیلی بهتر از

نی نی های مَهتِ کوتَکِ مامان اینان ...

اونام بیچاره ها هم تاب و سُرسُره و الّاکلنگ و اسباب بازی ندارن ولی

حداقل با هم حرف میزنن و بازی میکنن ...

عکساشون هم ایناست

ولی مَهتِ کوتَکِ خودم یه چیزِ دیگست ها ...

هیشکی آدم بزرگ نیست توی مَهتِ کوتَکِ ما ...

...